Gra typu dobble – dobry sposób na oswajanie tematu higieny

O co chodzi w grze
Według klasycznych zasad gra składa się z 55 kart. Na każdej widnieje 8 kolorowych rysunków (np. zabawek, przedmiotów codziennego użytku czy przedmiotów związanych z toaletą). Nie są takie same – mają różną wielkość i położenie, ale zawsze da się dopasować dwa obrazki o takim samym kolorze i wyglądzie na dwóch kartach. Gra nie wymaga umiejętności czytania ani liczenia, mogą więc grać w nią nawet najmłodsi. Jest wiele pomysłów na użycie kart stworzonych według zasad dobble, ale czas pojedynczej rozgrywki z reguły nie przekracza 15 minut. Główny cel gry to odnalezienie dwóch takich samych obrazków na dwóch kartach. Dodatkową atrakcją, ale też walorem edukacyjnym może być wprowadzenie konieczności nazywania obrazków (po polsku albo w innym języku) lub/i wykonanie ustalone gestu (podskok, uniesienie ręki itp.). Po każdej rozgrywce warto przetasować karty.

• Gra karciana oparta na zasadach dobble.
• Można grać w grupie (do 8 osób) lub w parach.
• Gra składa się z 55 kart.
• Na każdej karcie znajduje się 8 rysunków (symboli).
• Zadaniem graczy jest odnalezienie na dwóch kartach powtarzającego się symbolu (rysunki mają taki sam kolor i kształt, ale mogą różnić się wielkością).
• Kto pierwszy zauważy parę – wypowiada głośno jej nazwę i (w zależności od wariantu gry) zabiera obie karty lub je odkłada.
• Po każdej rozgrywce warto przetasować karty.

Dlaczego odpowiednie dla przedszkolaka
Karty do gry są kolorowe i zawierają wiele elementów, co przykuwa uwagę dziecka i rozwija spostrzegawczość. Nie zabierają dużo miejsca, więc można zabrać je ze sobą wszędzie i grać nawet „na kolanie”. Zasady gry są proste i łatwe do wytłumaczenia. Można grać w wiele osób, dwie, a nawet samemu. Jest kilka wariantów gry, co sprawia, że użycie kart się nie nudzi. Rozgrywka angażuje uwagę, ale i emocje – pozwala na spontaniczność. Może być bardzo łatwa i nieco trudniejsza, jeśli np. trzeba porównać karty w określonym krótkim czasie albo nazwać głośno dany obrazek.

• Dobra zabawa
• Sposób na nudę
• Kurs spostrzegawczości
• Lekcja koncentracji
• Ćwiczenie refleksu
• Trening pamięci
• Gimnastyka języka

Przykładowe warianty rozgrywek:

1. Dołóż kartę
Jedna odkryta karta leży na stole. Pozostałe są rozdane między wszystkich graczy, którzy szukają na nich rysunków pasujących do ilustracji na odkrytej karcie i kładą swoją kartę do pasującej leżącej na stole. Nie obowiązuje tu ustalona kolejność dokładania kart na stosik przed graczami. Obowiązuje zasada – kto pierwszy znajdzie dwa takie same elementy na swojej karcie i leżącej na stole, ten kładzie kartę. Oczywiście gracze zawsze dopasowują elementy ze swoich kart do karty ostatnio położnej na stole. Wygrywa ten, kto pierwszy pozbędzie się swoich kart.

2. Zabierz kartę
Gracze dostają po jednej karcie. Nie odsłaniają jej, tylko kładą przed sobą. Reszta kart leży na kupce między graczami, obrazkami do góry. Jeden z graczy mówi „start!” i wtedy wszyscy odkrywają swoje karty. Kto pierwszy dopasuje obrazek ze swojej karty do obrazków z pierwszej karty na stosie (znajdzie dwa takie same obrazki), może zabrać kartę z kupki. Odsłonięta zostaje kolejna karta z góry kupki i to do jej obrazków gracze dopasowują teraz obrazki ze swoich kart. Jeśli gracze mają już kilka kart, przeglądają wszystkie, nie muszą brać swoich kart w kolejności. Wygrywa ten, kto zbierze najwięcej kart.

3. Bez kupki
Do gry potrzebne jest tyle kart, ilu jest graczy. Każdy dostaje po jednej karcie, której na początku nie odkrywa, tylko kładzie przed sobą i zakrywa ją dłońmi. Jeden z graczy mówi „start!” i wtedy wszyscy odkrywają swoje karty. Gracze szukają takich samych rysunków na swojej karcie i karcie innych graczy. Kiedy ktoś znajdzie dwa takie same rysunki, oddaje swoją kartę graczowi, na którego karcie widnieje taki sam obrazek. Gracz, który ma dwie karty (i więcej), może szukać obrazków pasujących do obrazków innych graczy na wszystkich swoich kartach. Jeśli znajdzie – oddaje od razu wszystkie swoje karty. Można rozegrać dowolną liczbę rund. Zwycięzcami są wszyscy, którzy pozbędą się kart.

4. Co u sąsiada?
Każdy gracz dostaje jedną kartę, którą kładzie przed sobą i jej nie odkrywa. Reszta kart leży na kupce między graczami, obrazkami do góry. Jeden z graczy mówi „start!” i wtedy wszyscy odwracają swoje karty. Nie patrzą na swoją kartę, lecz na karty innych graczy i szukają wspólnego obrazka na karcie na kupce oraz karcie innego gracza. Jeśli znajdą, szybko zabierają kartę ze stosu i kładą ją na kartę innego gracza, na której widnieje ten sam rysunek. Wygrywa ten, kto na koniec rozgrywki (kiedy na stosie nie będzie już żadnych kart) ma najmniej kart.